"Niestabilność i dezintegracja rodzin powoduje, że coraz więcej z nich
funkcjonuje jako rodziny niepełne lub „zrekonstruowane”, w związku z czym
zwiększa się liczba dzieci pozbawionych kontaktu z jednym z rodziców. W
konsekwencji wzrasta potrzeba ingerowania przez sądy w tę sferę stosunków, a
wraz z tym konieczność rozważania i poszukiwania możliwości zwiększania
efektywności środków prawnych, dostępnych w tym zakresie w obowiązujących przepisach."
Szanowni Państwo, zachęcam żebyście się Państwo jednak porozumiewali między sobą jako rodzice, bez potrzeby ingerencji ze strony sądu.
Gdyby się jednak nie dało, zapraszam. Chętnie pomogę.
Komentarz prawny
Prawo i obowiązek kontaktów rodziców z dzieckiem istnieją niezależnie od władzy rodzicielskiej. Kontakty obejmują spotkania, bezpośrednie porozumiewanie się, korespondencję i komunikację na odległość. Jeżeli dziecko stale przebywa u jednego z rodziców, rodzice wspólnie ustalają kontakty drugiego z nich, kierując się dobrem dziecka i uwzględniając jego rozsądne życzenia. W braku porozumienia rozstrzyga sąd opiekuńczy.
Moja praktyczna rekomendacja: zapisać dokładne godziny i miejsca odbioru, zasady transportu, wakacje, ferie, święta, rozmowy telefoniczne oraz sposób informowania o przeszkodach. Ogólnik „kontakty po uzgodnieniu rodziców” bywa niewystarczający, gdy relacje są napięte.
W sprawie rozwodowej sąd uwzględnia pisemne porozumienie dotyczące wykonywania władzy rodzicielskiej i kontaktów, jeżeli jest zgodne z dobrem dziecka. Ustalenia rodziców powinny odpowiadać potrzebom dziecka i być możliwe do wykonywania w codziennym życiu.
Podstawa prawna: art. 113 § 1–2, art. 113¹ § 1 i art. 58 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
Źródła: Kodeks rodzinny i opiekuńczy.